Vanlife realiteit in Marokko

[ad_1]

Ik wil al twee jaar met de camper naar Marokko en deze winter was het dan eindelijk zo ver! In oktober vertrok ik met de boot vanuit Spanje naar Noord Afrika. 

Ik weet niet zo goed wat ik me van te voren had voorgesteld, maar ik kan je alvast vertellen dat alles anders is dan ik had gedacht haha. 

De eerste twee weken waren vrij intens. Er was een vriend op bezoek en in de tijd dat hij er was wilden we half Marokko gezien hebben (niet aan te bevelen). 

We zijn in 10 dagen chefchouen, rabat, ifrane, midelt, merzouga (de Sahara), ouarzazate en Marrakech doorgereden. 

Tijdens en na deze reis was ik helemaal gesloopt van alle nieuwe indrukken, samen op reis zijn en de lange uren achter het stuur. 

Ondanks dat ik prachtige plekken heb mogen zien kon ik er niet altijd optimaal van genieten. Daarnaast hoor ik van iedereen die ik tegen kom dat je echt aan Marokko moet wennen. De cultuur, het rijgedrag, de armoede, het voedsel aanbod, de andere currency, af leren dingen etc. En wij deden in feite een soort snelcursus van al deze dingen op al die verschillende plekken haha.

Nadat ik die vriend in de buitenring van Marrakech had afgezet moest ik minstens 4 dagen bijkomen van alle ervaringen en ik ben echt even door een emotionele rollercoaster heen gegaan. 

Gelukkig kon ik nu eindelijk naar de westkust toe, waar ik eigenlijk het meest naar uit had gekeken. 

Aan de kust scheen vanlife iets gemakkelijker te zijn en meer een gevoel van community te heersen. 

Één van de dingen die ik in mijn hoofd had toen ik naar Marokko wilde was dat je hier overal op/aan het strand mocht staan zonder problemen, dat er elke avond kampvuurtjes werden gebouwd en het eigenlijk één groot feest was haha. 

Dat beeld is ondertussen wel een beetje bijgesteld, de vanlife community is nergens echt heel groot, alleen in Imsouane heb ik meer busjes om me heen gehad. Ik heb nog geen kampvuur gezien en overal waar ik kom wordt er geld gevraagd voor het overnachten op een kale parkeerplaats zonder voorzieningen. 

Taghazout en Imsouane zijn tot nu toe wel mijn favoriete plekjes, de cultuur is daar iets vrijer en de locals zijn meer gewend aan toeristen. Hier heb ik voor het eerst met blote schouders/ korte broek gelopen zonder dat ik me daar raar bij voelde.  

Maar de vrijheid die ik had verwacht te ervaren is ver te zoeken en ondanks dat vanlife in zuid Europa steeds lastiger wordt vanwege toenemende regels, moet ik zeggen dat ik het daar alsnog veel fijner vind. 

De enige echte voordelen aan vanlife in Marokko zijn de goedkope benzine (rond de 1.30) en de goedkope boodschappen, maar dat laatste geldt alleen als je af weet te dingen haha.

Marokko is een prachtig land, met mooie bergen, oases en valleien.

De mensen zijn gastvrij en sociaal, maar er zijn ook ontzettend veel gehaaide verkopers waardoor het soms lastig uit elkaar te houden is wanneer iemand écht vriendelijk is, of wanneer ze je eigenlijk wat willen verkopen. 

De bevolking lijkt een erg simpel leven te leiden, wat ik erg mooi vind. Maar er is ook veel armoede en je moet op letten dat je niet voor de gek gehouden wordt. 

Als je bijvoorbeeld door Marokko rijdt en je ziet vrouwen en kinderen met lege flessen water die bedelen is je eerste reactie natuurlijk om te helpen, maar via verhalen (van locals en vanlifers) weet ik ondertussen dat dit een truc is om je te laten stoppen en de kids net zo lang aan je bus gaan hangen tot je geld geeft. 

Het is jammer dat er misbruik wordt gemaakt van je goedheid en vertrouwen en je daardoor dus juist constant op je hoede bent. 

Ondanks dat ik het heel bijzonder vond om dit land te ontdekken, en ik zeker nog wel eens met vrienden naar taghazout en imsouane zou willen om te surfen, heb ik besloten om na drie weken vanlife weer lekker terug naar Europa te gaan. 

Het voelde echt als een hele opluchting om weer in het oude vertrouwde Spanje en Portugal te zijn, maar alsnog kijk ik terug een op bijzondere ervaring en ben ik mega trots dat ik het gewoon aangegaan ben! 

[ad_2]

https://vrijeigenwijs.wordpress.com/2024/02/06/vanlife-realiteit-in-marokko/