Philosophy2017-11-12T11:45:44+00:00

PHILOSOPHY

The (unconscious) pain body

 

The base and starting point for both Process Therapy (regression) sessions and for the Ayahuasca workshops is: the unconscious that wants to become conscious, and the unfinished that wants to become complete. For this, we need to work with our (unconscious) pain body.

Thanks to the human propensity to cling to old emotions, we carry in our energy field an accumulation of old (emotional) pain with us. Eckart Tolle calls this our ‘pain body’. Whenever negative emotions come across our path and do not get the proper attention, it leaves energy vestiges behind that accumulates in the cells of our body. The biggest part of this pain body is the product of the ego. Experiences that at a conscious level are already long forgotten can, at a unconscious level, still be an impediment to our thinking, feeling and acting behaviours. Besides your own emotional burden, the pain body carries also the burden from family lines and collective pain from our human history with it.

Each new born person begins his life with an emotional pain body, which in itself is an semi-autonomous energy form. An entity made of emotion that we carry with ourselves, whose intellectual capabilities are above all directed at surviving. Its nourishment comes from the energy that matches its own energetic frequency. Each painful experience is food for it, and the pain body is addicted to being unhappy. The pain body has an alert mode and a sleeping mode. Most people are not aware or forget, that depending on their pain bodies, they could be carrying a heavy dark cloud with themselves. This sleeping mode can last for days, weeks or months. Sometimes some people can carry this for years with themselves until a specific event triggers it to wake up from its slumber. If this pain body never undergoes a proper cleaning and remains full with unsolved and unconscious experiences, it will cause the human system to become unstable and vulnerable for sickness and depression. An active pain body can express itself emotionally through many ways, such as depression, burn-out or sudden anger or sadness attacks, but can also express itself through pain and sickness

The cleaning up and the liberation of your pain body begins by the realisation that you have one. The next step is to pay attention and stay alert in order to notice whenever heavy flows of negative emotions come by, when it becomes active. As soon as the pain body is seen, it looses its control over you. Don’t identify yourself anymore with these negative emotions. You ARE NOT an emotion, you HAVE an emotion.

Our work by AyaCura is done together with you and your pain body. The search for the origin and the core of the emotions are of utmost importance in this work, to completely process these experiences, in order to be able to let them go. This is done through therapeutic techniques and methods, in combination with conversation. This changes the vibrational frequency of imprisioned energy in the pain body and transforms it. Through this process, we use the pain body as fuel for empowering consciousness in the NOW.

The birth process and the influence of birth traumas

PHILOSOPHY

The (unconscious) pain body

 

The base and starting point for both Process Therapy (regression) sessions and for the Ayahuasca workshops is: the unconscious that wants to become conscious, and the unfinished that wants to become complete. For this, we need to work with our (unconscious) pain body.

Thanks to the human propensity to cling to old emotions, we carry in our energy field an accumulation of old (emotional) pain with us. Eckart Tolle calls this our ‘pain body’. Whenever negative emotions come across our path and do not get the proper attention, it leaves energy vestiges behind that accumulates in the cells of our body. The biggest part of this pain body is the product of the ego. Experiences that at a conscious level are already long forgotten can, at a unconscious level, still be an impediment to our thinking, feeling and acting behaviours. Besides your own emotional burden, the pain body carries also the burden from family lines and collective pain from our human history with it.

Each new born person begins his life with an emotional pain body, which in itself is an semi-autonomous energy form. An entity made of emotion that we carry with ourselves, whose intellectual capabilities are above all directed at surviving. Its nourishment comes from the energy that matches its own energetic frequency. Each painful experience is food for it, and the pain body is addicted to being unhappy. The pain body has an alert mode and a sleeping mode. Most people are not aware or forget, that depending on their pain bodies, they could be carrying a heavy dark cloud with themselves. This sleeping mode can last for days, weeks or months. Sometimes some people can carry this for years with themselves until a specific event triggers it to wake up from its slumber. If this pain body never undergoes a proper cleaning and remains full with unsolved and unconscious experiences, it will cause the human system to become unstable and vulnerable for sickness and depression. An active pain body can express itself emotionally through many ways, such as depression, burn-out or sudden anger or sadness attacks, but can also express itself through pain and sickness

The cleaning up and the liberation of your pain body begins by the realisation that you have one. The next step is to pay attention and stay alert in order to notice whenever heavy flows of negative emotions come by, when it becomes active. As soon as the pain body is seen, it looses its control over you. Don’t identify yourself anymore with these negative emotions. You ARE NOT an emotion, you HAVE an emotion.

Our work by AyaCura is done together with you and your pain body. The search for the origin and the core of the emotions are of utmost importance in this work, to completely process these experiences, in order to be able to let them go. This is done through therapeutic techniques and methods, in combination with conversation. This changes the vibrational frequency of imprisioned energy in the pain body and transforms it. Through this process, we use the pain body as fuel for empowering consciousness in the NOW.

The birth process and the influence of birth traumas

Het geboorteproces heeft een grote invloed op latere emotionele problemen. Stanislav Grof heeft op dit gebied veel onderzoek gedaan, en inzichten verkregen. Hij heeft vijf fasen van het geboorteproces opgesteld. De conceptie, de tijd in de baarmoeder vóór de ontsluiting, de ontsluiting en de uitdrijving en de daadwerkelijke geboorte. In elk van deze fasen kunnen zich problemen voordoen (trauma) welke voor latere gedragspatronen zorgen. Het herbeleven van onze conceptie, tijd in utero en onze geboorte door middel van regressietherapie en het werken met Ayahuasca is hierin een zeer doeltreffende en helende manier om geboortetrauma’s te helen en inzicht te krijgen in en hoe en waarom van ons handelen. In de medische wereld zijn klachten en symptomen afkomstig uit een geboortetrauma niet herkend of erkend. Binnen AyaCura besteden we echter veel aandacht aan het geboorteproces en het geboortetrauma omdat wij geloven dat er bij deze start van ons leven de kern van veel problemen te vinden is.

De wil om te leven start bij de verwekking. De conceptie als ervaring kan een duidelijke inprenting achterlaten en het latere leven positief of negatief beïnvloeden. Problemen rondom de conceptie hebben gevolgen. Ongewenste verwekkingen hebben bijvoorbeeld als gevolg dat iemand zich in het leven misplaatst voelt en niet volledig in hun lichaam en leven staan. Gevolg hiervan zijn depressieve gevoelens of het continue ervaren van schuldgevoelens. Ook een afkeer van seksualiteit van een van de ouders bij de conceptie kan invloed hebben. Er is hier feitelijk ook sprake van ongewenstheid en een negatief geladen verwekking. De afwezigheid van liefde tijdens de verwekking kan hechtingsproblematiek als gevolg hebben. Een gewelddadige conceptie zoals bij een verkrachting kan in het latere leven voor een grote levensangst en heftige reacties op agressie veroorzaken. Het kan ook goed gaan…. Bij een liefdevolle en gewenste conceptie krijgt het kind een sterke basis en heeft het een positieve beschouwing naar het leven.

Stanislav Grof spreekt in deze fase, de tijd in de baarmoeder, over een symbiotische eenheid van moeder en kind. In de ideale situatie heeft het kind hier een zeer prettige en veilige tijd. In deze fase kunnen er echter ook diverse problemen en trauma’s ontstaan. Denk hierbij aan fysieke, chemische, biologische en psychologische factoren. Personen die hier trauma oplopen blijven voortdurend verlangen naar de oorspronkelijke symbiotische eenheid. De groei wordt belemmerd, welke zich in het latere leven uit als ‘er niet volledig zijn’, drugs- en alchohol gebruik, niet goed wakker kunnen worden, extreem slapen en ‘wazig’ voelen. Mensen met trauma in deze fase zijn geneigd te vluchten ipv te vechten. Klachten als dreiging, spanning, overmatig transpireren, misselijkheid, buikpijn vooral rondom de navel zijn niet onbekend. Ook kan het zorgen voor volledige afkeer of woede gevoelens naar de moeder toe. Ze ontwikkelen hiernaast vaak een angst voor kleine ruimtes (de onveilige baarmoeder).
In een juiste en veilige tijd in de baarmoeder ervaren mensen een gevoel van tevredenheid, ontspanning en zijn ze goed verbonden met herinneringen aan de symbiotische verbondenheid tussen moeder en kind. Deze positieve gevolgen kunnen na herhalende geboorteoefeningen alsnog ervaren worden.

In de ontsluitingsfase ligt het begin van de geboorte. Het bestaan in de baarmoeder wordt hier verstoord. Het is in deze fase belangrijk dat de start van de geboorte vanuit het kind zelf komt. Als het kind hier geen kans voor krijgt door bijvoorbeeld het opwekken, inleiden of ingrijpen (keizersnede) van de bevalling ontstaat er een groot geboortetrauma welke vooral gericht is op het initiatief nemen. Zodra het proces in gang gezet is wordt het kind door de baarmoederkrampen steeds samengedrukt. Als het kind te lang in deze fase van de geboorte vast blijft zitten (geen voldoende ontsluiting om te persen), ontstaat er een gevoel van doodsdreiging. Gevoelens en gedachten als ‘het doet er toch niet toe’, ‘ik schiet er niets mee op’ en een lage energie kunnen hier het gevolg zijn. Ik zit vast, ik kan geen kant op, ik ga het niet redden etc.

Deze fase staat in het teken van levensstrijd, druk, ervaringen van zuurstoftekort en verstikking. Er is nu een uitweg. Het herbeleven van deze fase in geboortewerk komen ervaringen van verstikking door verwikkeling met de navelstreng en ervaring van de druk op het hoofd en de nek naar boven. Een voorspoedige en succesvolle geboorte zorgt voor het goed in het leven staan. Voor sommige mensen was het gevecht om te leven zo heftig, dat ze het gevoel hebben altijd te moeten vechten, ze zoeken en vinden voortdurend strijd in het leven. Ook het vechten tegen pijntjes en kwaaltjes, het zoeken naar spanning zijn gevolgen. Als er sprake is geweest van een tangverlossing, vacuüm verlossing verstoord ook het initiatief om zelfstandig geboren te worden. Dit kan problemen met autoriteiten en de zelfstandigheid als gevolg hebben. Geboren worden door middel van een ad-hoc keizersnede is zwaar traumatisch omdat de volledige fase van uitdrijving en de eigenlijke geboorte ‘overgeslagen’ worden.

In deze fase komt er een einde aan de pijnlijke strijd. Een plotselinge verlichting en ontspanning. Het kind is geboren en de basis voor hechting ontstaat. Negatieve ervaringen zijn te vinden in scheiding en verlating. Dit kan doordat de baby meteen voor onderzoek wordt weggehaald bij de moeder, of de baby door de ouders niet goed wordt ontvangen en er een emotionele afstand ontstaat. Hier ligt de kern van hechtingsproblematiek. In geboorteoefeningen kunnen mensen met trauma in deze fasen heftige kou en verlatingsgevoelens ervaren.

Het geboorteproces heeft een grote invloed op latere emotionele problemen. Stanislav Grof heeft op dit gebied veel onderzoek gedaan, en inzichten verkregen. Hij heeft vijf fasen van het geboorteproces opgesteld. De conceptie, de tijd in de baarmoeder vóór de ontsluiting, de ontsluiting en de uitdrijving en de daadwerkelijke geboorte. In elk van deze fasen kunnen zich problemen voordoen (trauma) welke voor latere gedragspatronen zorgen. Het herbeleven van onze conceptie, tijd in utero en onze geboorte door middel van regressietherapie en het werken met Ayahuasca is hierin een zeer doeltreffende en helende manier om geboortetrauma’s te helen en inzicht te krijgen in en hoe en waarom van ons handelen. In de medische wereld zijn klachten en symptomen afkomstig uit een geboortetrauma niet herkend of erkend. Binnen AyaCura besteden we echter veel aandacht aan het geboorteproces en het geboortetrauma omdat wij geloven dat er bij deze start van ons leven de kern van veel problemen te vinden is.

De wil om te leven start bij de verwekking. De conceptie als ervaring kan een duidelijke inprenting achterlaten en het latere leven positief of negatief beïnvloeden. Problemen rondom de conceptie hebben gevolgen. Ongewenste verwekkingen hebben bijvoorbeeld als gevolg dat iemand zich in het leven misplaatst voelt en niet volledig in hun lichaam en leven staan. Gevolg hiervan zijn depressieve gevoelens of het continue ervaren van schuldgevoelens. Ook een afkeer van seksualiteit van een van de ouders bij de conceptie kan invloed hebben. Er is hier feitelijk ook sprake van ongewenstheid en een negatief geladen verwekking. De afwezigheid van liefde tijdens de verwekking kan hechtingsproblematiek als gevolg hebben. Een gewelddadige conceptie zoals bij een verkrachting kan in het latere leven voor een grote levensangst en heftige reacties op agressie veroorzaken. Het kan ook goed gaan…. Bij een liefdevolle en gewenste conceptie krijgt het kind een sterke basis en heeft het een positieve beschouwing naar het leven.

Stanislav Grof spreekt in deze fase, de tijd in de baarmoeder, over een symbiotische eenheid van moeder en kind. In de ideale situatie heeft het kind hier een zeer prettige en veilige tijd. In deze fase kunnen er echter ook diverse problemen en trauma’s ontstaan. Denk hierbij aan fysieke, chemische, biologische en psychologische factoren. Personen die hier trauma oplopen blijven voortdurend verlangen naar de oorspronkelijke symbiotische eenheid. De groei wordt belemmerd, welke zich in het latere leven uit als ‘er niet volledig zijn’, drugs- en alchohol gebruik, niet goed wakker kunnen worden, extreem slapen en ‘wazig’ voelen. Mensen met trauma in deze fase zijn geneigd te vluchten ipv te vechten. Klachten als dreiging, spanning, overmatig transpireren, misselijkheid, buikpijn vooral rondom de navel zijn niet onbekend. Ook kan het zorgen voor volledige afkeer of woede gevoelens naar de moeder toe. Ze ontwikkelen hiernaast vaak een angst voor kleine ruimtes (de onveilige baarmoeder).
In een juiste en veilige tijd in de baarmoeder ervaren mensen een gevoel van tevredenheid, ontspanning en zijn ze goed verbonden met herinneringen aan de symbiotische verbondenheid tussen moeder en kind. Deze positieve gevolgen kunnen na herhalende geboorteoefeningen alsnog ervaren worden.

In de ontsluitingsfase ligt het begin van de geboorte. Het bestaan in de baarmoeder wordt hier verstoord. Het is in deze fase belangrijk dat de start van de geboorte vanuit het kind zelf komt. Als het kind hier geen kans voor krijgt door bijvoorbeeld het opwekken, inleiden of ingrijpen (keizersnede) van de bevalling ontstaat er een groot geboortetrauma welke vooral gericht is op het initiatief nemen. Zodra het proces in gang gezet is wordt het kind door de baarmoederkrampen steeds samengedrukt. Als het kind te lang in deze fase van de geboorte vast blijft zitten (geen voldoende ontsluiting om te persen), ontstaat er een gevoel van doodsdreiging. Gevoelens en gedachten als ‘het doet er toch niet toe’, ‘ik schiet er niets mee op’ en een lage energie kunnen hier het gevolg zijn. Ik zit vast, ik kan geen kant op, ik ga het niet redden etc.

Deze fase staat in het teken van levensstrijd, druk, ervaringen van zuurstoftekort en verstikking. Er is nu een uitweg. Het herbeleven van deze fase in geboortewerk komen ervaringen van verstikking door verwikkeling met de navelstreng en ervaring van de druk op het hoofd en de nek naar boven. Een voorspoedige en succesvolle geboorte zorgt voor het goed in het leven staan. Voor sommige mensen was het gevecht om te leven zo heftig, dat ze het gevoel hebben altijd te moeten vechten, ze zoeken en vinden voortdurend strijd in het leven. Ook het vechten tegen pijntjes en kwaaltjes, het zoeken naar spanning zijn gevolgen. Als er sprake is geweest van een tangverlossing, vacuüm verlossing verstoord ook het initiatief om zelfstandig geboren te worden. Dit kan problemen met autoriteiten en de zelfstandigheid als gevolg hebben. Geboren worden door middel van een ad-hoc keizersnede is zwaar traumatisch omdat de volledige fase van uitdrijving en de eigenlijke geboorte ‘overgeslagen’ worden.

In deze fase komt er een einde aan de pijnlijke strijd. Een plotselinge verlichting en ontspanning. Het kind is geboren en de basis voor hechting ontstaat. Negatieve ervaringen zijn te vinden in scheiding en verlating. Dit kan doordat de baby meteen voor onderzoek wordt weggehaald bij de moeder, of de baby door de ouders niet goed wordt ontvangen en er een emotionele afstand ontstaat. Hier ligt de kern van hechtingsproblematiek. In geboorteoefeningen kunnen mensen met trauma in deze fasen heftige kou en verlatingsgevoelens ervaren.

taal

  • Nederlands
  • English
X